Image
Image
LzM | TYLKO CISZA - Recenzja filmu Aga

LzM | TYLKO CISZA - Recenzja filmu Aga

Niemiecko-bułgarsko-francuska koprodukcja „Ága” pokazywana była pierwszego dnia festiwalu. Mimo że jesteśmy już na półmetku Lata z Muzami, cały czas myślimy o tym skromnym i kameralnym, ale jakże wspaniałym filmie.

Został nam w sercach i w głowach, o czym przejmująco i wnikliwie pisze jedna z uczestniczek warsztatów dziennikarskich, Izabela Bojanowicz.

Gdzieś w północnej Jakucji, wśród śnieżnego bezkresu, w chłodach tundry, żyje para staruszków wraz z psem. Z dala od cywilizacji, wolni od współczesnych udogodnień, ale również trosk, funkcjonują w plemienny sposób. Choć są szczęśliwi ze sobą, pewne wydarzenie z przeszłości wciąż mąci ich spokój – wyjazd córki Agi do miasta.

Film bułgarskiej produkcji, w reżyserii Milka Lazarova, jest opowieścią o samotności, o przemijaniu, o różnicach pokoleniowych. Nanook i Sedna, bo tak nazywają się główni bohaterowie, wciąż mieszkają w namiocie, wciąż są odziani w futra i wciąż posługują się narzędziami, które zapewne pamiętają czasy ich dziadków. Z dala od wszystkiego, mają tylko siebie, wspomnienie córki, jakuckie mity oraz sny o przeszłości pełnej magii.

Śmiało można rzec, że „Aga” jest operatorskim majstersztykiem. To główna siła filmu. Szerokie ujęcia, minimalizm, przestrzeń negatywna – są to dominujące elementy, które pozwalają na oddanie bezkresu tundry oraz skupiają uwagę widza na konkretnym punkcie. Kolorystyka jest monochromatyczna, wręcz ograniczona do bieli śniegu, błękitu nieba i brązu skór. Kamera jest statyczna lub powoli się porusza, a przez to ma się wrażenie, że ekranowy czas płynie wolniej. Dzieło Lazarova zawiera niewiele dialogów, ale Michaił Aprosimow i Feodosia Iwanowa nie potrzebują słów, by opowiedzieć to, co trapi ich bohaterów. Spojrzenia, uśmiechy, westchnięcia i cisza – to jest język filmu. I on wybrzmiewa mocniej, niż niejedna rozmowa. Nanook i Sedna powiedzieli sobie już wiele, znają się nie od dziś, a przez to ekspozycja w filmie jest powolna, ale naturalna i niewymuszona. Antropologiczne sceny są również mocną stroną filmu, bo przybliżają widzowi to, jak dawniej funkcjonowali Jakuci i najzwyczajniej w świecie są po prostu ciekawe. Aż chciałoby się rzucić wszystko i wyjechać na północ Syberii, by zasmakować pierwotnego życia, z dala od współczesnego zgiełku.

Niebo nad głównymi bohaterami jest poprzecinane samolotami, ludzie gonią za ambicjami oraz marzeniami, zapominają o swoich korzeniach, a dzień to ulotna chwila. Nanook i Sedna są niczym relikwie przeszłości – dawnej, jakuckiej kultury. Kiedyś żyli w plemieniu, słuchali magicznych historii swoich przodków, hodowali renifery. Teraz pozostali sami, jedynym ich towarzyszem jest pies. „Aga” opowiada o ich samotności, o nieprzystosowaniu. Opowiada o utracie plemiennej tożsamości i tęsknocie za nią oraz za poczuciem przynależności do pewnej kultury. Film może poruszyć, może wzruszyć i skłonić do refleksji nad przemijaniem i ulotnością życia, nad tym, że wraz z rozwojem technologicznym pierwotne kultury zanikają.

Wiatr niesie po tundrze śpiew oraz opowieści Nanooka i Sedny, ale niestety nie ma już nikogo, kto mógłby je usłyszeć.

Izabela Bojanowicz

LzM - Lato z Muzami 2022

NOWOGARDZKI DOM KULTURY
Pl. Wolności 7
72-200 NOWOGARD
Sekretariat: sekretariat@ndk.pl


TELEFONY:
SEKRETARIAT 91 39 26 283
KSIĘGOWOŚĆ 91 39 26 284
BIURO KINA/PROMOCJA 91 39 25 779
KASA 91 39 26 262

NUMER KONTA:
34 1240 3884 1111 0000 4209 2568




Zapraszamy również na:
ndk.pl
ekofilm.ndk.pl

Dla mediów

Zamieszczony logotyp można wykorzystywać w publikacjach dziennikarskich. Dziennikarzy zainteresowanych innymi materiałami prosimy o kontakt telefoniczny pod numerem +48 91 39 26 283 lub pocztą elektroniczną na adres: sekretariat@ndk.pl

Polityka prywatności i cookies

Szanujemy prywatność naszych użytkowników i chcemy, aby korzystając z naszej witryny czuli się bezpiecznie. Obok prezentujemy politykę prywatności oraz cookies.